Dzisiaj był dzień jak zwykły dzień. No prawie. Kiedy szłyśmy do mojej koleżanki Ewy, po drodze jakieś typki zaczęli na nas gwizdać i do na wołać. To było świńskie. Kiedy weszłyśmy do ogródka Roksany i poszłyśmy do domu piec ciasto bananowe, te typki siedzieli pod bramą Roki i robili wstyd. Kiedy skończyłyśmy piec ciasto, wyszłyśmy na balkon, zobaczyć czy nadal tam są, i okazało się że tam byli. Siedzieli i zaczęli do nas wołać " jak tam malutka" i rzeczy typu " wyjdź tu maleńka , wyr**ucham ci dupę " . Widzieli że nie reagujemy na nich więc poszli, my tak samo, poszłyśmy po gitarę i zaczęłyśmy grać i śpiewać piosenki. Ale co się okazało, zboczeńcy wrócili i to z czym , z jabłkami. Zaczęli w nas nimi rzucać, ale nie tylko w nas , W dom Roki tak samo. Gdybyśmy wiedziały że będą tacy upierdliwi, nie poszłybyśmy do domu tylko gdzieś indziej. Zeszłyśmy z balkonu ale poszłyśmy do okna. Bo oni weszli do ogródka Roki i zaczęli z nami gadać jakby nigdy nic. A to ni wszystko, kiedy oni w nas rzucali tymi jabłkami wszyscy sąsiedzi wyszli do okien. Roksana ma dwie bramy, jedną z tyłu domu ( taką wjazdową ) a drugą z przodu ( taką furtkę) . Eliza, która też ze mną tam była, nie wytrzymała i zadzwoniła po naszych kolegów. Na pomoc nie czekałyśmy długo. Usłyszałyśmy piski opon i zauważyłyśmy znajomy samochód. Zaczęłyśmy wymachiwać rękami i skakać z radości .Który pędził a raczej sunął w stronę domu z taka prędkością że aż się kurzyło.Auto zatrzymało się przed domem z piskiem opon, kierowca samochodu nie parkował auta ani nawet nie wyłączył silnika, po prostu wysiadł z auta . Ale to nie był zwykły chłopak, to był Filip. Tępaki którzy obrzucali nas jabłkami nie wiedzieli co zrobić i gdzie uciekać, a kiedy przypomnieli sobie o istnieniu wyjścia z przodu domu, zaczęli pędzić w jego stronę . Filip pobiegł za nimi. Ale daleko nie uciekli, bo z drugiej strony bramy stali jeszcze dwoje chłopaków ( chyba to był Maciek i Kacper) . Zboczeńcy postanowili uciec przez płot do sąsiadki. Moi przyjaciele rzucili się za nimi w pogoń. Tak się ciesze że Filip wrócił. I uratował mnie, a raczej nas, mnie i moje przyjaciółki. Z dziewczynami postanowiłyśmy wybiec na drogę i tam poczekać na Filipa, Kacpra i Maćka. Kiedy chłopcy byli już blisko podbiegłyśmy do nich , a ja nie mogłam się powstrzymać i wskoczyłam Filipowi na ręce i przytuliłam go mocno. Strasznie za nim tęskniłam. Byliśmy tak blisko siebie. Czułam jego perfumy. Moje motyle w brzuchu się obudziły , budziły się zawsze kiedy go widziałam i kiedy słyszałam jego głos. Wtuliłam się w niego jak mała dziewczynka .
- Tęskniłem za tobą Tami- usłyszałam jego głos- i ty chyba za mną też , stwierdzam po tym że dusisz mnie jeszcze bardziej niż zawsze- zaśmialiśmy się. Przed oczami stanęły mi momenty w którym się przytulaliśmy.
- Przepraszam. Strasznie długo cię nie było - postawił mnie delikatnie na ziemi jak porcelanowa lalkę o którą się boi że się może zaraz rozsypać. Po chwili zauważyłam że Maciek miał rozwaloną wargę i że leciała mu krew. Weszliśmy do domu, zjedliśmy ciasto i o 20.59 zadzwoniła do mnie mama że mam wracać do domu bo muszę coś jeszcze zrobić. Wsadziłam telefon do kieszeni i wstałam - Muszę iść - powiedziałam znajomym
- Odprowadzę cie - usłyszałam głos Filipa
Wyszliśmy z domu i kierowaliśmy się do mnie. Moja noga zaczęła mnie boleć, zaczęłam utykać , fifi zauważył to i zauważył też że moja noga jest spuchnięta.
- Co ci się stało Tami ?
- O jacie ! Musiałam dostać od tych dekli z jabłka jak rzucali.
- Boli cię ? - zapytał przejętym głosem
- Trochę.
- Chodź na barana - wdrapałam się na niego i tak szliśmy drogą oświetloną nielicznymi latarniami i księżycem
- Dlaczego mi nie powiedziałeś że dzisiaj przyjedziesz ?
- Chciałem zrobić niespodziankę
- Tak... Bardzo ci za dzisiaj dziękuję .
- Nie ma za co, martwiłem się o ciebie jak byłem na obozie - powiedział - żę ci się coś stanie - dodał słabym głosem. Uśmiechnęłam się .
- Co się tam stało Filip ?
- Gdzie ?
- No jak biegliście za nimi ?
- A... nie ważne
- Ale coś się musiało stać , Maciek miał rozciętą wargę
- A jak myślisz ? Nie mogliśmy im odpuścić .
Szliśmy tak w milczeniu, nie musieliśmy rozmawiać , po prostu w swoim towarzystwie czuliśmy się na luzie. W końcu przerwałam tą ciszę
- Nie jest ci ciężko ? - Znałam odpowiedź na to pytanie, wiedziałam że nie. Kiedy mnie niósł czułam się jak piórko . Taka lekka .
- Nie, jesteś taka leciutka .
W końcu stanęliśmy pod moim domem, zeskoczyłam .
- Przepraszam że cię nie podwiozłem samochodem , ale tamten nie był mój
- Nic się nie stało. No własnie gdzie jest twoje Auto ?
- Poszło do mechanika, miało coś z akumulatorem .
- Ja już idę pa Fifi- nie chciałam tego robić , nie chciałam wcale iść.
- Pa Tami, do zobaczenia - chwycił mnie za rękę i przyciągnął mnie do siebie. Już myślałam że mnie pocałuje , ale tylko mnie przytulił. Znowu poczułam jego zapach. nie chciałam się z tym zapachem rozstawać. Nie chciałam się z nim rozstawać . Już nigdy.
Wiem że mnie kochacie
Tamara ♥
Przepraszam że wczoraj nic nie napisałam. Jest już strasznie późno a ja siedzę na swoim łóżku. Nic zbyt ciekawego się nie działo. Wczoraj nocowała u mnie Eliza . Robiłyśmy takie testy np za kogo wyjdziemy za mąż. No i mi kilka razy wyszło że wyjdę za Filipa. Boję się że Eliza mogła się czegoś dowiedzieć z wyrazu mojej twarzy. Może i jest moją najlepszą przyjaciółką. Jest dla mnie jak siostra i zawsze mnie potrafi zrozumieć . To nadal jej nie powiedziałam że kocham się w Fifim. Boję się że będzie mnie osądzać. No bo to mój najlepszy przyjaciel, a ja nie chce zniszczyć naszej przyjaźni która trwa od zawsze. Na nocowaniu oglądałyśmy różne fajne filmy. Pisałyśmy z " kolegą" Elizy i jak małe dziewczynki, tak jak za dawnych dobrych lat zrobiłyśmy może i amatorski kawał mojemu batu, a może nawet kilka. Wcześniej kupiłyśmy bitą śmietanę i w nocy na rękę Michałowi dałyśmy tej śmietany. Przyszyłyśmy go do prześcieradła. A na koniec markerem na twarzy napisałyśmy mu różne głupstwa. Lepiej nie pytać jakie xD. Zjadłyśmy HOT DOG-i . A spać poszłyśmy około piątej rano. A na zdjęciu mój kochany piesek Zorka.
Te łóżko kupiłam w IKEI za jakieś 500zł . Ale nie jestem pewna. A pierz z poduszek jest dla tego że mojej kochanej Zorce zachciało się bawić po północy. A na zdjęciu poniżej nocowanie u Elizy. Na zdjęciu jest Eliza i Fifi :*
Ale było zajebiście xD .
Wiem że mnie kochacie
Tamara ♥
Dzisiaj już przyjechali niektórzy moi znajomi więc postanowiliśmy wybrać się nad jezioro. Niby świeciło słońce ale, wiał lekki wiatr.
Rano zadzwonił do mnie Filip. Pytał jak mijają mi wakacje. :
- Dobrze, a tobie ?
- Całkiem, ale z chęcią0 bym już wrócił
-Nudzi ci się ?
- No.. Ale też tęsknie za wami
- My za tobą też - przykro mi było że nie powiedział, że tęskni za mną. No ale w końcu jesteśmy TYLKO przyjaciółmi.
- Co będziecie dzisiaj robić ?
- Zamierzamy pojechać nad jezioro. Kamil chce zabrać gitarę.
- Szkoda że mnie tam nie ma
- Za niedługo się zobaczymy
- Ta.. w rozpoczęcie roku szkolnego
- No ale to już niedługo
- Dobra ja kończę, pa Tamara
- Pa
Schowałam telefon do torby i wyszłam na dwór, poczekać aż przyjadą po mnie znajomi, żeby pojechać nad jezioro. Nie czekałam długo. Wsiadłam do samochodu i pojechaliśmy. Gdy przyjechaliśmy na miejsce od razu się rozłożyliśmy a niektórzy poszli do wody. Ja postanowiłam potowarzyszyć Elizie na brzegu.
- Dzwonił do mnie Filip- zaczęłam rozmowę
- Tak ? I co gadał ?
- Ze tęskni za nami i że mu nudno
- Szkoda że wyjechał
- No ...
- Jakoś nudno bez niego - odezwała się Eliza
- Wyjęłaś mi to z ust.
Pośmiałyśmy się jeszcze chwilkę a później weszłyśmy do wody
Jestem wykończona.
Wiem że mnie kochacie
Tamara ♥
Moi znajomi wracają jutro więc nie będę się już tak nudziła. Ale z tymi najważniejszymi będę się widzieć dopiero w dzień rozpoczęcia roku szkolnego. Kiedy się obudziłam na dworze było jeszcze ciemno. Była piąta rano i strasznie lało. Usiadłam na łóżku, rozejrzałam się po pokoju i położyłam się dalej spać. Później obudził mnie mój starszy brat Michał :
Może trochę dziwę zdjęcie ale to jedyne jakie znalazłam na laptopie. Jak to rodzeństwo, lubimy się podrażnić ale mimo to, kochamy się nad życie. A kiedy dzieje się coś hm.. strasznego zawsze możemy na siebie nawzajem liczyć.
Wszedł do pokoju odsłonił żaluzje , ale że na dworze było pochmurno oświecił światło. Spojrzałam zdziwiona na niego, zakrywając dłonią lekko oczy tak żeby światło nie świeciło mi do oczu.
- Zwariowałeś ?
- Wstawaj, mama coś od ciebie chce- powiedział to i ściągnął ze mnie kołdrę
- Idź i daj mi spać - naciągnęłam na siebie kołdrę. Michał wyszedł z pokoju. Jak tylko zamknęły się drzwi, otworzyłam oczy i spojrzałam w okno. Nie padało. Wstałam z łóżka, założyłam szlafrok, wsunęłam papcie i wyszłam z pokoju. Kierując się w stronę kuchni słyszałam moją mamę rozmawiającą z tatą . Weszłam do kuchnio-jadalni, przywitałam się z mamą która właśnie szykowała naleśniki, następnie podeszłam do taty który był już ubrany do pracy i pił kawę, przywitałam się z nim, i zajęłam miejsce przy stole koło niego. Chwilę później przyszedł Michał, usiadł koło mnie i zaczął się bawić sztućcami który były przyszykowane do śniadania. Gdy na stole było już wszystko i zaczęliśmy jeść zapytałam mamy :
- Mamo, o czym chciałaś ze mną porozmawiać ?
- No właśnie, może byś gdzieś wyszła dziś. Cały czas siedzisz w domu, martwię się o ciebie.
- Nie ma o co. Po prostu moi znajomi jeszcze nie wrócili a sama nie chce chodzić po mieście. - odpowiedziałam jej
- Słyszałem - wtrącił się Michał- od Ani że Eliza dzisiaj wraca. - Ania to przyjaciółka mojego brata, a znowu, Eliza jest moją .
-Serio ?! Nic mi na ten temat nie mówiła.- I w tym samym momencie dzwonek do drzwi naszego domu zadzwonił. Wstałam otworzyć drzwi. Otworzyłam je a do domu wpadła rozweselona Eliza, ściskając mnie. Myślałam że dostanę zawału.
- Co ty tu robisz ?- zapytałam zdezorientowana
- Ciocia dostała jakiejś grypy i musiałam wrócić wcześniej. Kurcze, ale się ciesze.
- Ekstra.
- Pomyślałam że możemy pójść na zakupy - spojrzałam na siebie i przypomniało mi się że nadal jestem w piżamie.
- Rozgość się a ja pójdę się ubrać. - Wbiegam do pokoju, założyłam ciuchy i spakowałam portfel do torebki. Byłam gotowa.
Kiedy weszłam do jadalni zauważyłam że na moim miejscu siedziała Eliza i zajadała się naleśnikami, wesoło rozmawiając z resztą mojej rodziny.
- Chodź Eliza, idziemy - moja przyjaciółka spojrzała na mnie z głupawym uśmieszkiem a w buzi miała pełno jedzenia:D . Połknęła i powiedziała:
- Bardzo dziękuje za pyszne naleśniki, muszę już iść. Do widzenia. Tobie też do zobaczenia Michał.
- Do widzenia skarbie, zapraszamy cię ponownie- pożegnała Elizę moja mama
- Obiad o 15 - dodał w żartach mój tata do mojej przyjaciółki która często u nas jadała, ze względu na to że moja mama świetnie gotuje. Ma nawet swoją własną restaurację, która jest dla niej jak trzecie dziecko.
-Pa.. - powiedział Michał, który miał tyle jedzenia w buzi, że wątpię żeby umiał powiedzieć coś więcej. Wyszłyśmy z domu i poszłyśmy w stronę miasta. Weszłyśmy do naszych ulubionych sklepów i kupiłyśmy tyle fajnych ubrań ,na ile pozwalało nam nasze kieszonkowe. Po drodze weszłyśmy do pracy mojej mamy na obiad. A później jeszcze trochę pochodziłyśmy po mieście i tak około 19.00 wróciłyśmy do domu. Pierwsze co zrobiłam jak tylko przekroczyłam próg domu, to zaniosłam zakupy do siebie i weszłam od razu pod prysznic. A teraz siedzę na moim łóżku i piszę bloga.
Wiem że mnie kochacie
Tamara♥
Mnie już znacie, wszystko o mnie jest na stronie a jeśli macie jakieś pytania to piszcie na mój mail : unfabulous234@gmail.com
Pierwszą osoba jaką wam przedstawię jest moja najlepsza przyjaciółka Eliza :
Jest najlepsza ! Kocham ją ! Jest bardzo miła, ma niesamowite poczucie humoru, kiedy mam problem ona zawsze jest przy mnie, ma podobne zainteresowania do mnie i co najważniejsze mamy podobne gusta jeśli chodzi o chłopców :D
Równie ważną osobą w moim życiu jest mój najlepszy przyjaciel Filip:
Uwielbiam go, tak samo jak on mnie. Jesteśmy ze sobą blisko, nawet bardzo blisko i znamy się od zawsze tak samo jak z Elizą. Sama nie wiem co do niego czuję. Kiedy go widzę zawsze mam motyle w brzuchu. Ale pzecierz mu o tym nie powiem.
Następna jest Natalia. Nienawidzę jej :
Jest taka wnerwiająca... Gr.. Od przedszkola chce się na mnie zemścić bo byłam w grupie tych bardziej lubianych, a ona nigdy nie mogła się dostosować do towarzystwa. Ale ta zemsta jakoś jej nie wychodzi ponieważ nie zna moich słabych punktów... :D
A reszta moich przyjaciół... jest ich trochę, a gdybym musiała opisywać każdego z osobna to by mi się na blogu nie zmieściło. Na pewno pojawią się w kolejnych postach.
Wiem że mnie kochacie
Tamara♥
