1.Zakupy z Elizą :*

Moi znajomi wracają jutro więc nie będę się już tak nudziła. Ale z tymi najważniejszymi będę się widzieć dopiero w dzień rozpoczęcia roku szkolnego. Kiedy się obudziłam na dworze było jeszcze ciemno. Była piąta rano i strasznie lało. Usiadłam na łóżku, rozejrzałam się po pokoju i położyłam się dalej spać. Później obudził mnie mój starszy brat Michał :

Może trochę dziwę zdjęcie ale to jedyne jakie znalazłam na laptopie. Jak to rodzeństwo, lubimy się podrażnić ale mimo to, kochamy się nad życie. A kiedy dzieje się coś hm.. strasznego zawsze możemy na siebie nawzajem liczyć. 
Wszedł do pokoju odsłonił żaluzje , ale że na dworze było pochmurno oświecił światło. Spojrzałam zdziwiona na niego, zakrywając dłonią lekko oczy tak żeby światło nie świeciło mi do oczu. 
- Zwariowałeś ? 
- Wstawaj, mama coś od ciebie chce- powiedział to i ściągnął ze mnie kołdrę
- Idź i daj mi spać - naciągnęłam  na siebie kołdrę. Michał wyszedł z pokoju. Jak tylko zamknęły się drzwi, otworzyłam oczy i spojrzałam w okno. Nie padało. Wstałam z łóżka, założyłam szlafrok, wsunęłam papcie i wyszłam z pokoju. Kierując się w stronę kuchni słyszałam moją mamę rozmawiającą z tatą . Weszłam do kuchnio-jadalni, przywitałam się z mamą która właśnie szykowała naleśniki, następnie podeszłam do taty który był już ubrany do pracy i pił kawę, przywitałam się z nim, i zajęłam miejsce przy stole koło niego.  Chwilę później przyszedł Michał, usiadł koło mnie i zaczął się bawić sztućcami który były przyszykowane do śniadania. Gdy na stole było już wszystko i zaczęliśmy jeść zapytałam mamy :
- Mamo, o czym chciałaś ze mną porozmawiać ?
- No właśnie, może byś gdzieś wyszła dziś. Cały czas siedzisz w domu, martwię się o ciebie. 
- Nie ma o co. Po prostu moi znajomi jeszcze nie wrócili a sama nie chce chodzić po mieście. - odpowiedziałam jej 
- Słyszałem - wtrącił się Michał- od Ani że Eliza dzisiaj wraca. - Ania to przyjaciółka mojego brata, a znowu, Eliza jest moją . 
-Serio ?! Nic mi na ten temat nie mówiła.- I w tym samym momencie dzwonek do drzwi naszego domu zadzwonił. Wstałam otworzyć drzwi. Otworzyłam je a do domu wpadła rozweselona Eliza, ściskając mnie. Myślałam że dostanę zawału. 
- Co ty tu robisz ?- zapytałam zdezorientowana
- Ciocia dostała jakiejś grypy i musiałam wrócić wcześniej. Kurcze, ale się ciesze. 
- Ekstra. 
- Pomyślałam że możemy pójść na zakupy - spojrzałam na siebie i przypomniało mi się że nadal jestem w piżamie. 
- Rozgość się a ja pójdę się ubrać. - Wbiegam do pokoju, założyłam ciuchy i spakowałam portfel do torebki. Byłam gotowa. 
Kiedy weszłam do jadalni zauważyłam że na moim miejscu siedziała Eliza i zajadała się naleśnikami, wesoło rozmawiając z resztą mojej rodziny. 
- Chodź Eliza, idziemy - moja przyjaciółka spojrzała na mnie z głupawym uśmieszkiem a w buzi miała pełno jedzenia:D . Połknęła i powiedziała:
- Bardzo dziękuje za pyszne naleśniki, muszę już iść. Do widzenia. Tobie też do zobaczenia Michał. 
- Do widzenia skarbie, zapraszamy cię ponownie- pożegnała Elizę moja mama
- Obiad o 15 - dodał w żartach mój tata do mojej przyjaciółki która często u nas jadała, ze względu na to że moja mama świetnie gotuje. Ma nawet swoją własną restaurację, która  jest dla niej jak trzecie dziecko. 
-Pa.. - powiedział Michał, który miał tyle jedzenia w buzi, że wątpię żeby  umiał powiedzieć coś więcej. Wyszłyśmy z domu i poszłyśmy w stronę miasta. Weszłyśmy do naszych ulubionych sklepów i kupiłyśmy tyle fajnych ubrań ,na ile pozwalało nam nasze kieszonkowe. Po drodze weszłyśmy do pracy mojej mamy na obiad. A później jeszcze trochę pochodziłyśmy po mieście i tak około 19.00 wróciłyśmy do domu. Pierwsze co zrobiłam jak tylko przekroczyłam próg domu, to zaniosłam zakupy do siebie i weszłam od razu pod prysznic. A teraz siedzę na moim łóżku i piszę bloga.

                                                                                            Wiem że mnie kochacie
                                                                                                                      Tamara♥